fbpx
Η ‘’βόλτα’’ του ρόβερ της NASA στον πλανήτη Άρη.

Ο πλανήτης Άρης, είναι ο τέταρτος σε σειρά σε απόσταση από τον Ήλιο και δεύτερος πλησιέστερος στη Γη, και συχνά αποκαλείται κόκκινος πλανήτης καθώς παρουσιάζει ερυθρό χρώμα εξαιτίας του τριοξειδίου του σιδήρου που βρίσκεται στην επιφάνεια του. 

Ο γειτονικός μας πλανήτης λοιπόν, είναι εξαιρετικά κρύος, δεν διαθέτει καθόλου νερό σε υγρή μορφή και η πίεση στην αραιή ατμόσφαιρά του είναι πολύ μικρή. Έχει εκτιμηθεί ότι ξεράθηκε πριν περίπου 2,5 δισ. χρόνια, πιθανώς όταν έχασε το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο του και στη συνέχεια την τότε πυκνή ατμόσφαιρα του. Μια νέα ανακάλυψη όμως ήρθε να αλλάξει αυτά τα δεδομένα και συμπληρώνει μια σειρά ενδείξεων, οι οποίες μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης ήταν κάποτε αρκετά ζεστός και υγρός για να διαθέτει, όπως και η Γη, ένα δικό του υδρολογικό κύκλο, τουλάχιστον κατά περιόδους. 

Το ρομποτικό ρόβερ Perseverance της NASA, μέσω των εικόνων που έστειλε από τον πλανήτη και από την ανάλυση τους ,επιβεβαιώνουν τις αρχικές εικασίες των επιστημόνων ότι ο πλέον κατάξερος κρατήρας Jezero στον οποίο κινείται, ήταν κάποτε μια μεγάλη λίμνη, που τροφοδοτείτο από το δέλτα κάποιου ποταμού πριν από περίπου 3,7 δισ. Χρόνια. Οι εικόνες αυτές, οι οποίες ξεπερνούν σε ποιότητα και ανάλυση τις εικόνες κάθε άλλου ρόβερ του παρελθόντος, παρέχουν βάσιμες ενδείξεις ότι πριν δισεκατομμύρια χρόνια ο κρατήρας δέχτηκε – για άγνωστη αιτία – ξαφνικές πλημμύρες, με ταχύτητα ροής του νερού έως εννέα μέτρων το δευτερόλεπτο, οι οποίες ήταν ικανές να μετακινήσουν έως 3.000 κυβικά μέτρα νερού σε ένα δευτερόλεπτο. 

Από τις πλυμμύρες, μετακινήθηκαν τεράστιοι βράχοι οι οποίοι βρίσκονταν σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων από τον κρατήρα, για να καταλήξουν εν τέλη στο βυθό της λίμνης όπου βρίσκονται μέχρι σήμερα. 

Από εκτιμήσεις επιστημόνων, πιθανολογείται πως η λίμνη ήταν ήρεμη για πολύ καιρό και κάποια δραματική αλλαγή του κλίματος για άγνωστο λόγο ή  πτώση μετεωρίτη ή ηφαιστειακή δραστηριότητα, ευθύνεται για το μαζικό λιώσιμο πάγων και τις βίαιες πλημμύρες που ακολούθησαν. Εκτιμάται ότι η λίμνη που κάποτε υπήρχε στον σημερινό κρατήρα, είχε έκταση περίπου 900 τετραγωνικών χιλιομέτρων. 

Ένας εκ των επιστημόνων σε δηλώσεις του για την ανάλυση των στοιχείων ανέφερε: «Όταν κοιτάζεις αυτές τις εικόνες, βασικά βλέπεις ένα επικό ερημικό τοπίο. Είναι το πιο μοναχικό μέρος που θα μπορούσε να επισκεφτεί κανείς. Δεν υπάρχει σταγόνα νερού πουθενά, παρόλα αυτά έχουμε πια ενδείξεις ενός πολύ διαφορετικού παρελθόντος. Κάτι πολύ σημαντικό συνέβη στην ιστορία του πλανήτη». 

Καθώς το ρόβερ εξερευνά τον κρατήρα, υπάρχει η ελπίδα ανακάλυψης επιπλέον πραγμάτων για την εξέλιξη του κλίματος στον Άρη, -και γιατί όχι- στην ανακάλυψη στοιχείων για ίχνη αρχαίας υδρόβιας ζωής. 

Γι’ αυτό τον λόγο, το ρόβερ θα αναζητήσει και θα συλλέξει δείγματα από ιζήματα, τα οποία θα σταλούν στη Γη στις αρχές της δεκαετίας του 2030 για εργαστηριακή ανάλυση και ανακάλυψη πιθανών αρειανών «βιο-υπογραφών» με την ελπίδα για ίχνη ζωής. Σίγουρα, μια τέτοια ανακάλυψη θα είναι, για την ιστορία ανθρωπότητας, ένα βήμα πιο κοντά στο να ανακαλύψουμε τι άλλο μπορεί να υπάρχει ‘’εκεί έξω’’ εκτός από εμάς, σε άλλες γειτονιές του γαλαξία μας.