fbpx
Ρεκόρ κίνησης σημειώνει τον τελευταίο καιρό η Αθήνα.

Ανεξέλεγκτη πλέον, η κατάσταση στην καρδιά της πρωτεύουσας, με τους πολίτες να απορούν και τους ειδικούς να προσπαθούν να δώσουν μία εξήγηση. Το πρόβλημα ωστόσο της κυκλοφοριακής συμφόρησης, δεν παρατηρείται μόνο στο κέντρο της Αθήνας αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις. 

Συγκοινωνιολόγοι και ειδικοί επιστήμονες, σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, συμμετέχοντας στην έρευνα,  έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου υποστηρίζοντας ότι εάν δεν ληφθούν μέτρα, η κατάσταση θα χειροτερέψει και θα οδηγήσει ακόμα και σε μείωση της αξίας των ακινήτων. Βασικός παράγοντας του προβλήματος φυσικά, είναι η επιστροφή στην “κανονικότητα”. Με τον εμβολιασμό του μεγαλύτερου ποσοστού του πληθυσμού και την άρση των περιοριστικών μέτρων, οι πολίτες επέστρεψαν στην καθημερινότητα τους και στις δουλειές τους, επομένως οι δρόμοι ξαναγέμισαν -ασφυκτικά θα χαρακτήριζε κανείς- φέρνοντας πάλι το πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρησης στην επιφάνεια. 

Σύμφωνα με τον συγκοινωνιολόγο και υποψήφιο διδάκτωρ στο ΕΜΠ, Παναγιώτη Τζούρα, η έρευνα του σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2020 δείχνει αύξηση 10% – 15%  του φόρτου στον Κηφισό, στη Λεωφόρο Κηφισίας 30% καθώς πλέον οι καθυστερήσεις κατά τις πρωινές ώρες αιχμής στον Κηφισό ξεπερνούν τα 25 με 30 λεπτά και στην Αττική Οδό φτάνουν τα 10 με 15 λεπτά. Το ίδιο ισχύει και για τον Περιφερειακό του Υμηττού, με συνέπεια να εντείνονται καθημερινά ο εκνευρισμός και η κούραση οδηγών και επιβατών από όλη αυτή την κατάσταση. 

Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς από τη μεριά τους, έχουν πληγεί και αυτά από την νέα πραγματικότητα καθώς οι επικυρώσεις εισιτηρίων βρίσκονται περίπου στα 3/4 σε σχέση με το 2019, αφού όλοι σχεδόν λόγο του κορονοϊού, χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους το αυτοκίνητο. Πράγματι, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, έφτασε η εποχή που πιστεύουμε πως είναι καλύτερα και πιο άνετα να χρησιμοποιεί κανείς λεωφορείο. Στοιχεία του υπουργείου Μεταφορών, δείχνουν ότι το 94% των δρομολογίων των αστικών συγκοινωνιών έχει πληρότητα κάτω του 50% και μόνο στο 2% η πληρότητα ξεπερνά το 65%. Επομένως, συμφέρει καλύτερα από το να πάρεις αμάξι και να χάσεις περισσότερο χρόνο ψάχνοντας να παρκάρεις. 

Στον τομέα των επενδύσεων, η κατάσταση είναι αδιέξοδη. Αν κανείς έχει αγοράσει σπίτι, αυτόματα σε λίγα χρόνια το ακίνητο αυτό θα έχει χάσει τη μισή του αξία.  

Μελλοντικά, αυτό που συμβαίνει σήμερα, θα βρίσκεται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, με πρώτα «θύματα» τα παιδιά και τους ανήμπορους ή τους ηλικιωμένους. Μόνη σωτηρία, να παραδειγματιστούμε από αυτά που συμβαίνουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι πολίτες επικροτούν πολιτικές για τον περιορισμό του αυτοκινήτου και την αύξηση πεζόδρομων και ποδηλατοδρόμων.   

Η επαναφορά του δακτυλίου, από τις 25 Οκτωβρίου δημιουργεί επίσης έντονο προβληματισμό, σχετικά με το πώς θα επηρεαστεί η κίνηση στα περιφερειακά οδικά δίκτυα. Ωστόσο, «κάποια μορφή δακτυλίου είναι δύσκολο να αποφύγουμε και το βασικό πρόβλημα είναι ότι έχουμε μείνει πολύ πίσω σαν χώρα. Στο εξωτερικό ήδη, οι προτεραιότητες έχουν να κάνουν με το περιβάλλον και άλλους περιορισμούς, ενώ εδώ έχουμε μείνει στο μονά-ζυγά» επισήμανε ο συγκοινωνιολόγος μηχανικός, Κωνσταντίνος Κουρέτας. 

Η πρόταση των Ελλήνων συγκοινωνιολόγων, ήταν πάντα ότι η πρόσβαση θα πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλους. Με “όπλο” τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, πρέπει να εξασφαλιστεί ισότιμη και ανθρώπινη πρόσβαση σε όλους ώστε κάποια στιγμή, οι απαγορεύσεις στα κέντρα των πόλεων να πηγαίνουν χέρι-χέρι με τη βελτίωση της εναλλακτικής. Αυτό που χρειάζεται να εξασφαλιστεί είναι, ότι θα έχουμε ένα περιφερειακό δίκτυο όσο το δυνατόν βελτιστοποιημένο, με τη σωστή σηματοδότηση, την επιτήρηση της στάθμευσης και την αναπροσαρμογή του ωραρίου τροφοδοσίας, ώστε το οδικό δίκτυο να λειτουργεί με έναν βιώσιμο τρόπο.  

Σκοπός είναι, να μειωθεί η ανάγκη για αυτοκίνητο ώστε να μην πιάνουν τόσο χώρο στους δρόμους και αυτός ο χώρος να αποδοθεί στους πεζούς, στα ποδήλατα και στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αυτή η προοπτική, στο πρώτο άκουσμα είναι ουτοπική αλλά αν το καλοσκεφτούμε ίσως είναι η μόνη λύση για να εξελιχθούμε και σε άλλα επίπεδα ως κράτος.